Tag Archives: 52 Telecaster Te Koop

Fender 52 Telecaster Te Koop

Begin jaren negentig: ik sta op de muziekbeurs in Rotterdam. Tussen de bassen en gitaren van Rikkers Gitaarbouw staat ook mijn Rikkers-Tele bescheiden op de achtergrond. Je zou niet zeggen dat het een supergitaar is, dat weet alleen ikzelf. Er komen twee stokoude mannetjes voorbijlopen en die vragen of ze die Tele eens mogen vasthouden. “Tuurlijk, zal ik ‘m even inpluggen?” Nee, dat hoefde niet. Een van de twee pakt de gitaar op, zakt bijna door zijn rug (het is er één van goudeerlijk zwaar noord-amerikaans essen) zet ‘m snel weer terug en zegt “Dat is geen Tele! Thuis heb ik een ’52-er staan en die is ongeveer tien keer zo licht. Ik sla daar thuis de vliegen mee dood!”. De ander wou er nog wel even op spelen (country, kon-ie erg goed) maar vond het ook maar niks. Te weinig ‘tele-twang’. Ik moest wel lachen, maar leuk vond ik het niet…

We zijn inmiddels 13 jaar verder. Mijn enige gitaar is nog steeds die ‘supertele’ met ebbenhouten toets en inmiddels met humbuckers. Al jaren doe ik er alles mee en ik vraag me af hoe ver mijn gitaar afstaat van de oertele van de ouwe ‘vliegenvangers’.

Zoekend op de site van Fender (www.fender.com) verdwaal je bijkans in de soorten en varianten die tegenwoordig in wel 6 landen gefabriceerd worden. Ik zoek een fabrieksgitaar, dus de zogenaamde customshoppers vallen af. De gewone ‘American’ Teles wijken veel af van het eerste model. Een hoop Teles zijn van ‘hardwood’ dan wel ‘alder’ (= elzen, op zich prima maar hoort meer bij een Strat). Veel zijn voorzien van een hele hoop extra snufjes maar daar kom ik niet voor. En daar staat-ie: onder het kopje ‘American Vintage’, de 52-er telecaster. Gemaakt volgens de specificaties van 1952.

Historie  [top]
Geheel in de aard van de naoorlogse tijd was uitvinder Leo Fender in 1946 aan het experimenteren met de ‘spanish electric’. Zijn fabriekje maakte al versterkers, pa-systemen en electrisch vesterkte steelgitaren. De man speelde geen noot maar kwam toch op de proppen met de Esquire: een ‘slab cut’ simpel stuk essenhout met een maple hals en maple toets (allemaal binnenlands hout), en één elementje. Later kwam daar een haslelementje bij en werd de gitaar de Broadcaster gedoopt. Midden jaren ’50 (er werden maar enkele gitaren gemaakt, meer als bijzaak nog) wees de firma Gretsch de firmaFender op het feit dat zij de naam Broadcaster reeds gebruikten voor een drumstel en wist Alan Frost van de firma National Fender te overtuigen van het feit dat er in de hals een trussrod moest komen voor de stevigheid. Vandaar dat na een aantal maanden produceren van de zogenaamde ‘no-casters’ (Broadcasters met de naam eraf geknipt voordat het op de hals werd geplakt) de nieuwe naam Telecaster werd bedacht. De gitaar had nu twee elementen en een trussrod, een rondere halsvorm en gewijzigde electronika. In 1952 was deze echt vol in produktie en volgens deze specificaties worden de reissues gemaakt.